Τετάρτη, 27 Σεπτεμβρίου 2006

παιδικοί σταθμοί

Ξεκίνησα την έρευνα αγοράς για παιδικούς σταθμούς. 16 μηνών θα είναι το βλαστάρι μου όταν θα έρθει η ώρα του πρώτου αποχωρισμού.
Μόνιμη είναι η ερώτηση στα χείλη μου : "τι συμβαίνει στη βδομάδα προσαρμογής"; Το ξέρω πως βασικά εγώ θα χρειαστώ προσαρμογή στη νέα πραγματικότητα. Όμως κάπου μέσα μου θέλω να νιώθω ότι το μανάρι μου με χρειάζεται, με έχει συνηθίσει δίπλα του.
Η απάντηση στους 2 πρώτους με αποστομώνει, με εξοργίζει, με προβληματίζει. "Δεν χρειάζεται προσαρμογή, άστο αν θες τις πρώτες 1-2 μέρες για 2 ώρες και μετά άστο όλη μέρα, δεν θα πάθει τίποτε..."
Ο τρίτος που ρώτησα, διακρίνοντας προφανώς μια δόση αμφιβολίας στο βλέμμα μου την ώρα που του έκανα την κλασσική ερώτηση, έδωσε μια πιο αφοπλιστική απάντηση. "Είναι μικρό ακόμη, δεν ξεχωρίζει μαμά και μπαμπά, από την πρώτη μέρα θα συνηθίσει, απλά φέρτην εσύ και μετά άστην όλη μέρα σε μας, θα την γυρίσουμε με το λεωφορειάκι, δεν θα έχει κανένα πρόβλημα, το πρόβλημα το έχουν τα πιο μεγάλα παιδιά"...
Πρέπει να φοβάμαι τέτοιες απαντήσεις; Μήπως έχουν δίκιο, και άδικα ανησυχώ; Πράγματι το μωράκι μου θα περάσει τόσο όμορφα με τα άλλα παιδάκια, που θα ξεχάσει την ύπαρξή μου από την πρώτη μέρα; Τόσο ανεξάρτητα είναι λοιπόν τα παιδιά μας, από βρέφη ακόμη; Ή τόσο αναίσθητοι έγιναν οι ιδιοκτήτες των σταθμών;

Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου 2006

Πόσα μέτωπα ακόμη ανοικτά;...

Το σημαντικό στη ζωή, είναι να ξέρεις το στόχο σου. Να ξέρεις την κατεύθυνση που θέλεις να πάρεις. Και αν βρεθούν εμπόδια στο δρόμο σου, εφόσον έχεις το στόχο σου μπορείς να τα ξεπεράσεις.

Όταν όμως έχεις γύρω σου 6-7 μέτωπα ανοικτά, πώς ξέρεις τη σωστή κατεύθυνση; Όταν κάθε μέρα προκύπτει και νέα αντιπαράθεση, και νέο πρόβλημα που χρίζει άμεσης και ριζικής αντιμετώπισης, πώς μπορείς να παραμείνεις συγκεντρωμένος στο στόχο; Πώς ξέρεις αν ο στόχος παραμένει ο ίδιος και δεν χρειάζεται αναθεώρηση;

Πολλές φορές έχω φανταστεί πως με κάποιο θαύμα κοιμάμαι και ξυπνάω μερικούς μήνες αργότερα, όταν όλα θα έχουν μπει στη θέση τους. Το θαύμα δεν γίνεται, αλλά παραταύτα ο χρόνος περνάει, και όμως τίποτε δεν μπαίνει στη θέση που υποτίθεται πως έπρεπε να είναι...

Αν η λύση δεν σου βγαίνει, τότε άλλαξε το πρόβλημα, λέει ένας παλιός νόμος των μαθηματικών. Αναζητώ λοιπόν το νέο πρόβλημα, που θα έχει τη λύση του στη σημερινή χαώδη κατάσταση. Μήπως να αναζητήσω βιβλία της θεωρίας του χάους;

Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2006

Παίζοντας τους κουμπάρους…


«Μα καλά, τι κάνανε, τις κουμπάρες παίζανε;» αναρωτιέται η Στάη.
«Έλλη», της κάνει ο Ευαγγελάτος, «το παιχνίδι αυτό άλλαξε. Τώρα παίζουνε τους κουμπάρους».

«Εγώ τους φίλους μου δεν τους πουλάω», εξηγεί ο άλλοτε τόσο λαλίστατος Νομάρχης Θεσσαλονίκης».
«Μήπως όμως κάνατε κάποιο λάθος στην κρίση σας για τον Πανάγο;» προσπαθεί να ψελλίσει ο δημοσιογράφος.
«Προσβάλετε το Νομάρχη» κατακεραυνώνει ο φίλτατος και κλείνει το τηλέφωνο.

«Υπάρχει θέμα πολιτικής ευθύνης;» προσπαθούν να ρωτήσουν για πολλοστή φορά τον κυβερνητικό εκπρόσωπο.
«Δεν υπάρχει θέμα πολιτικής ευθύνης, είναι μεμονωμένα πρόσωπα» εξηγεί την θέση της παράταξής του που τυχαίνει να είναι στην εξουσία.

Μα είναι ξεκάθαρο. Επί ΠΑΣΟΚ, η διαφθορά ήταν πράσινη. Επί ΝΔ, η διαφθορά έχασε το χρώμα της. (NEA, 15.9.2006)

Το θέμα με την πολιτική ευθύνη δεν αφορά τη συγκεκριμένη υπόθεση. Για την υπόθεση αυτή θα αποφανθεί η δικαιοσύνη. Το αν θα βγει όλη η αλήθεια στη φόρα, ή αν θα επικρατήσουν οι νομικοί όροι και τα τεχνάσματα των δικηγόρων, αυτό είναι άλλη ιστορία.
Το θέμα όμως δεν είναι μόνο αυτό. Είναι ο τρόπος με τον οποίο στελεχώνεται το έρμο αυτό κράτος.
Κάποιοι, με τις σωστές κουμπαριές και διασυνδέσεις, καταφέρνουν και μοιράζουν τις 24 ώρες της ημέρας τους σε ένα σωρό έμμισθες και άμισθες θέσεις (σημειωτέον, ότι και οι άμισθες προσφέρουν τα έξοδα παραστάσεων για συμμετοχή στα συμβούλια). Την ίδια ώρα, χιλιάδες συμπολίτες μας, ακόμη και του κυβερνώντος κόμματος, ψάχνουν άδικα για μια θέση στον ήλιο.
«Θα έρθει η ανάπτυξη, θα έρθουν οι θέσεις εργασίας», προσπαθούν να μας εξηγήσουν. Μα αν οι κάθε λογής «Πανάγοι» κρατήσουν από μία έμμισθη ή άμισθη θέση, θα ανοίξουν τόσες θέσεις, που θα φωνάξουμε και τους υπόλοιπους άνεργους Ευρωπαίους για να τις καλύψουμε. Και αυτό είναι το θέμα πολιτικής ευθύνης που αναδεικνύεται.

Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2006

250 ευρώ...

Είναι επιμορφωτικό το να παρακολουθήσεις τα δελτία ειδήσεων των 8. Μαθαίνεις πράγματα που δεν τολμούσες να φανταστείς.
Σάββατο βράδυ, η κλασσική ομιλία του πρωθυπουργού της χώρας για την έρμη την οικονομία, και στα πέριξ οδομαχίες. Μεταξύ των επεισοδίων, και το κράξιμο της Μαριέττας από τους αδιόριστους καθηγητές Ολυμπιακής Παιδείας.
Αυτό το θέμα καλείται να συζητηθεί στο πάνελ του δελτίου, και μαζί με τους δημοσιογράφους, εμφανίζονται στα παράθυρα εκ μέρους των αδιόριστων εκπαιδευτικών μια κοπελιά και εκ μέρους της κυβέρνησης ο βουλευτής Γεωργιάδης.
"Προσχεδιασμένα επεισόδια από αντιπάλλους της Νέας Δημοκρατίας", χαρακτηρίζουν τα επεισόδια. Η κοπελιά τους διευκρινίζει "ανήκω στην ΟΝΝΕΔ". Και συνεχίζει : "Μας υποσχέθηκε η ΝΔ ότι θα διοριστούμε όλοι, και για αυτό την ψηφίσαμε μαζικά".
Όλα κι όλα, η κοπελιά το τονίζει. Το κριτήριο για την ψήφο είναι αποκλειστικά και μόνο το ατομικό συμφέρον.
Ο Γεωργιάδης δεν πείθεται. "Και τι ζητάτε; Είστε άνεργη; Δεν δουλεύετε τόσα χρόνια;"
"Ναι" απαντάει η κοπελιά, "αναπληρωτές".
"Επομένως λέτε ψέματα, δεν είστε άνεργοι, είστε αναπληρωτές, γιατί διαμαρτύρεστε;"
"Γιατί φέτος μας είπε ότι θα μας πάρει για ωρομίσθιους".
"Δηλαδή θα δουλέψετε και πάλι, άρα λέτε ψέματα ότι είστε άνεργοι".
Οι δημοσιογράφοι προσπαθούν να βάλουν μια σειρά.
- "Πόσα παίρνατε ως αναπληρωτές;" τη ρωτάει ένας.
- "Χίλια εκατό ευρώ..."
- "Και πόσα θα παίρνετε ως ωρομίσθιοι;"
- "Διακόσια πενήντα..."
Η κατάσταση δείχνει για λίγο να σοβαρεύει: "Η κοπέλα αγωνίζεται για το ψωμί της. Υπερασπίζεται τη δουλειά της. Η κοπέλα πεινάει!" ξεστομίζει κάποιος δημοσιογράφος.
Ο κυβερνητικός βουλευτής όμως απτόητος απαντάει: "...Πεινάει! Το ψωμί της! Αυτά είναι λαϊκισμοί, κύριε! Ο λαϊκισμός μας έφερε σ' αυτό το χάλι...".
Η προσπάθεια να του εξηγήσει η κοπελιά ότι ζητάει τα αυτονόητα, να διοριστεί κάποια στιγμή και μέχρι τότε τουλάχιστον να είναι στο καθεστώς του αναπληρωτή, πέφτουν όλες στο κενό. Ο αγαπητός βουλευτής δεν βλέπει καμία διαφορά στον αναπληρωτή και στον ωρομίσθιο, προφανώς γιατί δεν έχει αίσθηση της οικονομικής διαφοράς μεταξύ 1.100 ευρώ και 250...
Και εδώ που τα λέμε, δεν έχουν και μεγάλη διαφορά. Ούτε με 250 ευρώ ζεις, ούτε καν με 1.100. Αφού έτσι κι αλλιώς θα είσαι φτωχός, τι τα θέλεις τα λεφτά; Δυστυχία φέρνουν μόνο, ρώτα και τον γραμματέα της Επιτροπής Ανταγωνισμού...

Παρασκευή, 8 Σεπτεμβρίου 2006

ΦΙΛΟΞΕΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ...

Ήρθε χθες ο Ζαγορίτης στη Δράμα.
Επισκέφτηκε το Νομάρχη, το Δήμαρχο, τους τοπικούς φορείς.
Καλά έκανε, εκλογές έρχονται και πρέπει να στηρίξει τους δικούς του.
Μου έκανε εντύπωση όμως το ότι χαρακτήρισε τη Δράμα "όμορφη πόλη με φιλόξενους ανθρώπους".
Άραγε άκουσε καθόλου προεκλογικούς λόγους;

Ένας από τους υποψήφιους για το δημαρχιακό θώκο αναρωτιέται γιατί πρέπει η Δράμα να ανέχεται Δήμαρχο από την Κατερίνη.
Έχει το θράσος να είναι γαμπρός στη Δράμα και να θέλει να ασχολείται με τα κοινά!
"Αυτός χάνεται άμα τον αφήσεις να περπατήσεις στη Δράμα!", έσκουζε προ ημερών.
"Ενώ ο δικός μας συνδυασμός είναι ανεξάρτητος, δεν τον τρέφει η γυναίκα μας..." κατέληξε.
Δηλαδή, οι γαμπροί τρέφονται από τις γυναίκες τους, δεν έχουν εκλογικά δικαιώματα και σίγουρα είναι ακατάλληλοι για οποιαδήποτε δημόσια θέση...

Αντίθετα, ένας από τους υποψήφιος για το Νομαρχιακό θώκο είναι μεν από τη Δράμα, αλλά "κατά δήλωσή του, έχει ζήσει κατά καιρούς στα κέντρα λήψης αποφάσεων, Αθήνα και Βρυξέλλες", όπως κάρφωνε υποψήφιος αντίθετου συνδυασμού.
Και καταλήγει στο ότι "αφού δεν έχει ζήσει στο Νομό και ήρθε φυτευτός στην περιοχή μας, ας τον μαυρίσουν οι συντοπίτες μας για να επιστρέψει πίσω στα κέντρα"...
Δηλαδή, εδώ δεν είναι γαμπρός ο άνθρωπος.
Ντόπιος είναι.
Που αφού έκανε το λάθος να εγκαταλείψει αυτό τον ευλογημένο τόπο, έχει το θράσος να επιστρέφει για να ασχοληθεί με τα κοινά.
Άλλη μια μερίδα ατόμων, που πρέπει να τους αφαιρεθούν τα εκλογικά δικαιώματα...

Αναρωτιέμαι.
Μόνο στους αυτόχθονες απευθύνονται οι υποψήφιοι;
Μόνο αυτοί έχουν τα εκλογικά τους δικαιώματα εδώ;
Πόσες γενιές πρέπει να έχεις ζήσει σε κάποιο μέρος, για να δικαιούσαι τον τίτλο της "εντοπιότητας";
Για πόσο διάστημα μπορείς να αφήσεις τον τόπο σου και να μη θεωρηθεί ότι τον "εγκατέλειψες";
Μήπως είναι καλύτερα να μην φύγεις ούτε για σπουδές;
Όταν παντρεύεσαι, πόσα τετράγωνα μακρυά πρέπει να κατάγεται, να γεννήθηκε και φυσικά να έζησε ο σύντροφός σου μέχρι εκείνη τη στιγμή, για να μη θεωρηθεί ότι πήρες "ξένο";

Και το κυριότερο: Ο όρος "φιλοξενία" τι ακριβώς αντιπροσωπεύει;

ΥΓ. Αναφέρομαι στη Δράμα, αλλά υποψιάζομαι πως αντίστοιχες καταστάσεις βιώνει κάθε μικρή κλειστή κοινωνία. Αν δεν καταφέρουμε να πετάξουμε αυτές τις τριτοκοσμικές αντιλήψεις, πολύ φοβάμαι πως θα χάσουμε πολλά τρένα ακόμη...

Πέμπτη, 7 Σεπτεμβρίου 2006

ΑΠΟΡΙΕΣ.............

Τα κινέζικα αρκουδάκια "ΠΑΝΤΑ" στα αγγλικά λέγονται "ΑLWAYS"?

Η Αίγινα στα αγγλικά λέγεται "I became"?

Γιατί χρειάζονται πλύσιμο οι πετσέτες του ντους αφού όταν τις χρησιμοποιούμε είμαστε καθαροί?

Αφού ο άνθρωπος προέρχεται από τον πίθηκο γιατί υπάρχουν ακόμη πίθηκοι?

Tι περιμένει να ακούσει η μακαρονάδα "PESTO"?

Πώς λέγεται η φέτα πριν κοπεί?

Οι γοργόνες κάνουν απολέπιση?

Τα ΑΤΜ γιορτάζουν της αναλήψεως?

Γιατί τις λέμε ατομικές βόμβες αφού σκοτώνουν πολλούς?

Πώς λέγεται ένα αγριογούρουνο όταν είναι ήρεμο?

Ο ΤΕΝ-ΤΕΝ δε θα έπρεπε να λέγεται TWENTY?

Γιατί λέγονται πολύ-θρόνες αφού κάθεται μόνο ένας?

Τι γεύση έχουν τα λυσσακά;

Τι μέγεθος πρέπει να αποκτήσει το σαγανάκι για να πάψει να αναφέρεται με υποκοριστικό;

Σε τι τεστ επιδεξιότητας υποβάλλεται ο κώλος ώστε να αποκτήσει τελικά δικαίωμα στο μεταξωτό βρακί;

Θα είχε διαφορά αν αντί να τραβάει κανείς ένα ζόρι, το έσπρωχνε;

Υπάρχει επιστημονική εξήγηση γιατί το παρδαλό κατσίκι έχει μεγαλύτερη αίσθηση του χιούμορ από τα υπόλοιπα μονόχρωμα;

Το @ σε τι ακριβώς μοιάζει με το παπάκι;

Δεν είναι σατανική σύμπτωση όποιος βρίσκεται στην τουαλέτα όταν χτυπάς να ονομάζεται "άλλος";

Ο Κουτρούλης πόσους προσκεκλημένους έχει τελικά στο γάμο του;

Υπάρχει κάποιος ψυχοπαθής που δημιουργεί συστηματικά λάκκους στις φάβες;

Γιατί όταν οι τράπεζες στέλνουν "τελευταία ειδοποίηση" για μια δόση, στη συνέχεια αθετούν την υπόσχεσή τους και ξανα-ασχολούνται μαζί μας ;

Τι βίσμα έχει τελικά αυτός ο ουδείς και όλοι τον θεωρούν αναντικατάστατο;

Στην Αφρική πως ονομάζεται το αράπικο φιστίκι;

Πόσο περήφανος για το σώβρακό του είναι ο Σούπερμαν ώστε να το φοράει πάνω από το παντελόνι;

Οι πορτοκαλιές που είναι αλλού και κάνουν πορτοκάλια, δεν έχουν κι αυτές κάποιον σπαστικό να τους υπενθυμίζει ότι το ίδιο ακριβώς κάνουν κι οι αντίστοιχες εδώ;

Γιατί του διαόλου η μάνα δε δοκιμάζει να μείνει πιο κοντά;

Η λέξη "αμφιλοχίας" κρύβει κάποιο σεξουαλικό υπονοούμενο;

Η τσαπα-τσούλα , είναι αγρότισσα ελευθέρων ηθών;

Τι χρησιμεύει η τρύπα στα ντονατς;

Αυτός που έγραψε το στίχο "Σαν την παπαρούνα μοιάζεις, χίλια χρώματα αλλάζεις", τι ακριβώς είχε πάρει;

Αυτός που βρίσκεται παγιδευμένος ανάμεσα στο "γκρεμό" και στο "ρέμα", έφτασε εκεί κολυμπώντας ή σκαρφαλώνοντας;

Aυτός που γράφει το "ακόμα πιο νόστιμο" στις συσκευασίες των γατοτροφών, πώς είναι τόσο σίγουρος;

Τι μέσο χρησιμοποιεί ένα βουνο για να πάει στον Μωάμεθ;

Αντί να φεύγουμε "σιγά-σιγά" δε θα μπορούσαμε να μείνουμε λίγο ακόμα και μετά να φύγουμε "γρήγορα-γρήγορα";

Ο Αγιος Παντελεήμονας που αποτελεί το δημοφιλή προορισμό κουτσών και στραβών, είναι τελικά ορθοπεδικός ή οφθαλμίατρος;

Πόσα ραντεβού έχει να θυμηθεί πιά στη ζωή του ένας ελέφαντας ώστε να μας πουλάει τόσα χρόνια μούρη για τη μνήμη του;

Γιατί επιμένουμε να χαιρετάμε πάντα αυτό τον Πλάτανο αφού μας έχει πάντα χεσμένους;

Αυτό το "διαφανές-περιτύλιγμα-με-τις-φουσκάλες-που-κάνουν-τσούκου-τσούκου-και-κάθονται-όλοι-και-τις-σπάνε-σαν-υπνωτισμένοι", ξέρει κανένας πως λέγεται με μία λέξη;

Tι κάνουν όλη αυτή την καφεΐνη που περισσεύει όταν μετατρέπουν τον κανονικό καφέ σε ντεκαφεινέ;

Γιατί οι αριθμοί στο κομπιουτεράκι είναι τοποθετημένοι ανάποδα σε σχέση με τους αριθμούς στα τηλέφωνα;

Αφού λένε πως το κολύμπι κάνει καλό στη σιλουέτα πως εξηγούν τις φάλαινες;

Αυτοί που κάνουν το μάγκα έχουν δοκιμάσει ποτέ να κολλήσουν μπρίκια;

Υπάρχει λογική απάντηση στην ερώτηση "Γύρισες";

Οι επιγραφές που λένε πως "επιτρέπουν την είσοδο μόνο σε σκυλιά που οδηγούν τυφλούς", περιμένουν να διαβαστούν από τα σκυλιά ή από τους τυφλούς;

Πόσο καλή φρούρηση έχουν πια αυτά τα "πράσα" και πιάνουν συνέχεια διάφορους εκεί;

Πόσα χρόνια διαρκεί ένα "ζαμάνι";

Γιατί για να τερματίσουμε τη λειτουργία του pc πατάμε "Έναρξη"?


Έμαθε κανείς τί απέγιναν τελικά στη ζωή τους ο "μονο - κατάρατος" και ο "δισ - κατάρατος" πριν επικρατήσει ο "τρισ - κατάρατος"?

Η επικεφαλής cheerleader λέγεται cheerleader leader?

Τί αίσθηση του χρόνου έχουν αυτοί που βάζουν τις επιγραφές "Πωλείται το Παρόν"?

Πόσες φορές πρέπει να κάνεις το τραπέζι σε κάποιον για να θεωρήσει ότι τον έχεις υπέρ - κεράσει?

Δεδομένου ότι ένας κένταυρος είναι 50% άνθρωπος και 50% άλογο, ένας καρεκλο - κένταυρος πόσο τοίς εκατό καρέκλα περιλαμβάνει?

Που βρίσκουν τόσα μισόκλειστα στόρια οι ζέβρες όταν αποφασίζουν να κάνουν ηλιοθεραπεία?

Από καθαρά ανατομικής πλευράς, σε ποιο ακριβώς σημείο του αιδοίου δένεται το καράβι, προκειμένου να το σύρει?

Πού στήριζε η Εύα το φύλλο συκής?

Αφού ο Superman πετάει με τέτοια ταχύτητα, γιατί δεν έχει ποτέ μυγάκια κολλημένα πάνω του?

Πόσα χρόνια διαρκεί ένα "ζαμάνι"?

Τι μονάδα μέτρησης είναι το "κοτζάμ"?

Aφού τα λαγοπόδαρα φέρνουν τύχη, γιατί οι λαγοί καταλήγουν στιφάδο?

Όταν η ταινία λέει "επιθυμητή η γονική συναίνεση" στα ορφανοτροφεία τι κάνουν?

Aν διασταυρωθεί μια αλογόμυγα και μια χρυσόμυγα θα προκύψει ένα χρυσό άλογο?

Πόσα είναι επιτέλους τα μετρημένα κουκιά?

Στη συγχρονισμένη κολύμβηση αν πνιγεί μια κολυμβήτρια, οι άλλες τι κάνουν?

Γιατί η περιοχή Βούλα είναι μακρόστενη?

Μπορεί κάποιος να αποφασίσει οριστικά ότι είναι αναποφάσιστος?

Είναι λογικό οι επιγραφές "Ξεπούλημα λόγω διάλυσης" να δείχνουν τόσο ενθουσιώδεις?

Οι πιγκουΐνοι έχουν γόνατα?

Αφού πρέπει να προσέχουμε τις διατροφικές συνήθειές μας από μικροί, γιατί μας μαθαίνουν τραγούδια σαν το "γύρο - γύρο - όλοι"?

Των φρονίμων τα παιδιά, επίσης, ξαπλώνουν πριν νυστάξουν και πηγαίνουν στην τουαλέτα πριν κατουρηθούν?

Όταν βρίσκεσαι στην Σκωτία, μπορείς να κάνεις κανονικό ντους;?

Γιατί η γεύση των αυγών δεν θυμίζει καθόλου κοτόπουλο ?

Αφού υπάρχει Θεός , γιατί οι εκκλησίες έχουν αλεξικέραυνα?

Όταν δεν διαφωνεί κανένας μαζί μου, πώς μπορώ να είμαι σίγουρη ότι έχει άδικο?

Η απαγόρευση του καπνίσματος σε χώρους εργασίας ισχύει και στις καπνοβιομηχανίες?

Όταν κάποιος με μανία καταδιώξεως, καταδιώκεται πραγματικά, λέμε ότι θεραπεύτηκε?

Γιατί τα ντουλάπια στα αστυνομικά τμήματα έχουν κλειδαριές?

Με ποιά ακριβώς επιχειρήματα έπεισε ο Νώε τα ψάρια να αφήσουν το νερό και να μπουν στην κιβωτό?

Στην ερώτηση "θέλετε να γίνετε δωρητής οργάνων? "η απάντηση " πάρτε τα αρ_δια μου " , θεωρείται θετική ή αρνητική ?

Κανονικά δεν θα έπρεπε να μη φαίνονται οι λαδιές στο λαδόχαρτο?

Αφού το "αντι - μεθαύριο" είναι το αντίθετο του "μεθαύριο", γιατί δεν λέγεται απλώς "προχτές"?

Από τι υλικό είναι φτιαγμένο το πελεκούδι και καίγεται συνέχεια?

Σε ποια ακριβώς περιοχή του ουράνιου θόλου βρίσκεται το σφοντύλι?

Ποιος και ποτέ ενημέρωσε τον Ταρζάν ότι τον λένε έτσι?

Γιατί ο Donald Duck όταν βγαίνει από το μπάνιο φοράει πετσέτα ενώ κυκλοφορεί τις υπόλοιπες ώρες χωρίς παντελόνι?

Τι σκατά σημαίνει επιτέλους Ζαβαρακατρανεμιά?

Ποιος είναι ο ανιψιός του Μπάρμπα Μπεν?

Οι αναλφάβητοι ψωνίζουν στα άλφα-βήτα?

Πώς λύνει το πρόβλημα με τα οδοντικά σύμφωνα όποιος μιλάει έξω από τα δόντια?

Οι τακτικές αναγνώστριες του περιοδικού Γάμου, θεωρούνται νυμφομανείς?

Που πάνε όλες οι λέξεις όταν πατάω delete?

Αυτοί που αποφασίζουν να ακούσουν την καρδιά τους, τι οδηγίες παίρνουν ακριβώς εκτός από το τοκ-τοκ?

Κάποιος που έχει «πουλήσει ακριβά το τομάρι του», σε τι φιλοδοξεί να ξοδέψει τα λεφτά του εκτός από δερματολόγους?

Ποιός ήταν ο αντικειμενικός σκοπός αυτού του Αλέξη όταν κρυβόταν πίσω από τις λέξεις?

Θεωρητικά, αν πάρω παααάρα πολλά κοκόρια και τα βάλω κάπου να λαλούν μαζί, δεν θα ξημερώσει ποτέ?

Αυτοί που ισχυρίζονται ότι "η ζωή είναι μικρή" με τι ακριβώς τη συγκρίνουν?

Γιατί όταν είναι όλα τα οχήματα μποτιλιαρισμένα και δεν κινείται τίποτα λέμε ότι έχει κίνηση;

Τι είναι αυτό το περίφημο φελέκι που γα..ε συχνά πυκνα?

Tελικά, τα παιδιά του Ζεβεδαίου ποιόν στα κομμάτια είχανε πατέρα?

Δευτέρα, 4 Σεπτεμβρίου 2006

Αρχίζουν τα σχολεία...






Με την ευκαιρία της έναρξης των μαθημάτων στα σχολεία, μια επανάληψη βασικών μαθηματικών προβλημάτων και οι τρόποι επίλυσής τους:

Σάββατο, 2 Σεπτεμβρίου 2006

Συνταγές

Ξεκίνησα ένα ακόμη ιστολόγιο με τις προσωπικές μου συνταγές. Είναι η προσωπική μου εκτέλεση, μακρυά από τις κλασικές προσταγές.
Καταρχήν, δεν υπάρχει αλάτι για δείγμα. Αρχικά μου το απαγόρευσε ο γιατρός, αλλά δεν άργησα να καταλάβω πως εντέλει ήταν απλά θέμα συνήθειας και μάλιστα κακιάς. Για ποιο λόγο μας μαθαίνουν από μικρά να καταναλώνουμε σε αφθονία μια ουσία, που δεν προσφέρει παρά εμπόδια στο σώμα μας; Έχω μείνει αρκετές φορές νηστική όταν με καλούν σε τραπέζι, καθώς θεωρούν ότι το φαγητό δεν μπορείς να το σερβίρεις αν δεν είναι τίγκα στο αλάτι - εκτός και γνωρίζουν την "παραξενιά" μου και ετοιμάσουν ξεχωριστά πιάτα για μένα... Πώς να τους πεις πως οι περισσότεροι άνθρωποι θα έπρεπε να αποφεύγουν το έξτρα αλάτισμα στα φαγητά;
Επίσης, όσο κι αν μου αρέσουν, αποφεύγονται τα τσιγαρίσματα - το στομάχι του Τόλη δεν τα επιτρέπει. Ωστόσο, έτσι γίνονται πιο εύπεπτες και ελαφρές.

Συναυλία

Γίνανε σήμερα τα εγκαίνια. Η μεγαλύτερη επένδυση στη Δράμα τα τελευταία χρόνια. Εντάχθηκε και στο "Ανταγωνιστικότητα". Ήρθαν οι επίσημοι για τα περαιτέρω.
Μετά το πέρας των εγκαινίων, ακολούθησε συναυλία. Οι επίσημοι ευτυχώς δεν φάνηκαν. Η συναυλία όμως άξιζε πολλά.
Ήταν η ορχήστρα «Μίκης Θεοδωράκης», και ο τίτλος της συναυλίας : «Μουσική και τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη από το θέατρο και τον κινηματογράφο». Μετείχε και το συγκρότημα «Τρίφωνο». Πολύ ωραίες φωνές. Γεμάτο το στάδιο Κραχτίδη. Στην οθόνη σκηνές από τις ταινίες τις οποίες μελοποίησε, σκηνές από τη ζωή του συνθέτη αλλά και σκηνές άγριες, από τη Χιλή και τη Νικαράγουα μέχρι το Ιράκ και το Γκουαντάμο, από τον ελληνικό εμφύλιο και τη Χούντα μέχρι τα παιδιά του Λιβάνου.
Και οι ψίθυροι να ακούγονται : Δεν ταιριάζει τώρα να φωνάξουμε "κατάρα στον Μπους;"... Αχ, να τους μαζεύανε όλους μαζί, Μπους, Μπλερ και το συνάφι τους... Καλά τους κάναμε και τους διαλύσαμε στο μπάσκετ, χαρά που θα κάνανε στο Ιράκ και στο Λίβανο με τη νίκη μας...
Έχει τόσους αντιαμερικάνους αυτή η πόλη; Αρχίζει να γίνεται ενδιαφέρουσα...